Maroko - Dlaczego warto pojechać

W Maroko miasta żyją swoim życiem, wszystko wokół tętni, ale gwar i harmonię życia odczuwa się tu inaczej niż w miastach europejskich. Tu wszystko ma swój niepowtarzalny klimat, który uwielbiają turyści. Główną atrakcją Maroka są tutejsze miasta, które kryją w sobie niezwykle tajemniczą i wartą poznania historię.

W Rabacie, stolicy kraju, godne uwagi są dwunastowieczne ruiny meczetu z  czasów sułtana Jakuba Mansura wraz z 44- metrowym minaretem, który miał  sięgać 60 metrów.

Marrakesz – miasto w południowym Maroku, czaruje przyjezdnych malowniczymi, ciasnymi uliczkami. Za sprawą czerwonych murów, z których zbudowane jest praktycznie całe miasto, określany bywa on mianem „czerwonego miasta”. Mnogie zakątki Marrakeszu są godne poświęcenia uwagi, Wizytówką miasta jest bazar na placu Jamma El Fna.

Agadir jest głównym ośrodkiem wypoczynkowym Maroka. Turyści uwielbiają to miejsce, ze względu na tutejsze plaże, które w rzeczy samej są najpiękniejsze w całym Maroku. Ośrodek ten w swej ofercie posiada szeroki wachlarz usług i atrakcji turystycznych.

Maroko to również słynna filmowa Casablanca oraz tajemniczy Berberowie. Gwarne bazary-suki, egzotyczna przyroda, piaski Sahary, ośnieżone szczyty Atlasu, oraz malownicza flora i fauna czynią Maroko jednym z najciekawszych państw Czarnego Lądu.

Maroko - Informacje ogólne

Położenie

państwo położone w północno-zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim i Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią (na wschodzie), Saharą Zachodnią (na południu) i hiszpańskimi eksklawami w Afryce: Ceutą i Melillą (na północy). Należy do państw Maghrebu. Maroko leży w zachodniej części Atlasu. Przez środek kraju przebiega pasmo Atlasu Wysokiego (najwyższy szczyt: Dżabal Tubkal, 4167 m n.p.m.), równolegle do niego ciągnie się Atlas Średni (Dżabal Bu Nasr, 3340 m n.p.m.) na północy i Antyatlas (Imkut, 2531 m n.p.m.) na południe. Wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego wznoszą się góry Ar-Rif (Dżabal Tidighin, 2456 m n.p.m.). Na północ od Atlasu Średniego rozciąga się Meseta Marokańska (200-1500 m n.p.m.). W południowej i południowo-wschodniej części kamieniste i piaszczyste pustynie Sahary. Nad Oceanem Atlantyckim i w dolnym biegu Wadi Muluja niewielkie niziny aluwialne (Gharb, Dakkala, Sus).

Historia

Tereny Maroka są siedzibą koczowniczych plemion berberyjskich. Historia Maroka sięga IV wieku p.n.e., kiedy istniało tam państwo mauretańskie (berberyjskie). Przejęte przez Rzymian po upadku Kartaginy, pozostawały przez wieki pod jej władaniem. Później na krótko ziemie te zostały przejęte przez Bizancjum, by stać się ostatecznie domeną świata arabskiego i islamu. Rządzone przez następujące po sobie arabskie i berberyjskie dynastie.

W XIX wieku Maroko było areną ścierających się wpływów potęg kolonialnych takich jak Francja, Wielka Brytania, a także przez krótki czas Niemcy. W wyniku porozumienia w Fezie z 1912 roku Maroko stało się protektoratem Francji, a w 1956 roku uzyskało niepodległość. Niepodległe Maroko jest monarchią, które ma ugruntowaną pozycję w świecie arabskim. Od szeregu lat istnieje nierozstrzygnięty problem Sahary Zachodniej, który musiał być zażegnany przez siły ONZ.

W 1987 Maroko złożyło wniosek jako kandydat Unii Europejskiej. Odmówiono mu szans na członkostwo, m.in. z powodu nierozwiązanego konfliktu z Saharą Zachodnią. Od tego czasu pozostaje krajem stowarzyszonym.

Klimat
Klimat podzwrotnikowy, na wybrzeżach morskich, w głębi kraju suchy i skrajnie suchy (odmiana górska). Średnia temperatura w styczniu +10 do +12 °C, w lipcu +35 do +44 °C (czasem nawet do +54 °C). Roczna suma opadów w Atlasie Średnim do 1000 mm, na południowej i południowo-wschodniej poniżej 200 mm. W górach Atlasu zimą występują opady śniegu. Na wybrzeżu atlantyckim częste mgły (wpływ chłodnego Prądu Kanaryjskiego). Doliny rzeczne i niższe partie stoków wykorzystywane są do uprawy cytrusów, oliwek i winnej latorośli. Na wiosnę między kwietniem a czerwcem powiewa gorący, porywisty, pustynny wiatr niosący pył i piasek, który zwiększa temperaturę i obniża wilgotność.

Co zabrać?

Wyjeżdżając do Maroko należy zabrać cienką lekką odzież oraz odpowiednie nakrycie głowy chroniące przed mocnym słonkiem, najlepiej wyposażyć się w turban, niezawodny okaże się podczas burzy piaskowej, można nim okryć  twarz. Oczywiście nie powinno zabraknąć kremu z filtrem UV oraz okularów przeciwsłonecznych oraz zapas środków higieny osobistej.

Wybierając się w góry Atlasu pamiętajmy o odpowiednim obuwiu i ciepłym śpiworze.

Aparat i kamerę też warto spakować do bagażu, ale trzeba pamiętać o zakazie fotografowania obiektów wojskowych i zapór wodnych, oraz przed sfotografowaniem kobiety należy ją wcześniej zapytać o zgodę na fotografowanie. W wielu miastach obowiązuję zakaz fotografowania bazarów i miejsc kultu.

Ciekawostki

Do Maroka najlepiej przyjechać w okresie od marca do maja lub od września do października, gdy jest chłodniej. Od listopada do stycznia/lutego trwa pora deszczowa, a zaraz po jej zakończeniu, na wiosnę, temperatura jest przyjemna.

Suk, czyli targ marokański jest jedną z najważniejszych części każdej starej dzielnicy arabskiej (medyny). Kupić tam można praktycznie wszystko, od produktów żywnościowych , po żywe zwierzęta. Można tam spotkać także tak zwanych „opowiadaczy baśni”, którzy za drobną opłatą chętnie opowiedzą ciekawą historię.

W górach Rif znajdują się ogromne pola marihuany, która jest po wyrośnięciu wywożona głównie do Europy i tam sprzedawana.

Kuchnia

Kuchnia marokańska jest jedną z najciekawszych wśród arabskich. Podczas ramadanu (okres postu) spożywana jest harira – zupa ze świeżej kolendry, soczewicy, fasoli i jagnięciny. Tażin (tagine) to mięso (baranina, wołowina, drób) z cebulą i innymi warzywami oraz różnymi dodatkami jak zioła i przyprawy. Równie popularnym nie tylko w Maroko jest kuskus, tradycyjna potrawa piątkowa. Na deser podawane są ghoriba, czyli ciastka z migdałami lub sezamem. Do popicia Marokańczycy przyrządzają mieszankę herbaty zielonej - (zazwyczaj jest to gunpowder) z miętą i cukrem; znana jest w Polsce pod nazwą Marokańska, lub Tuareg.